De koepel van woningcorporaties, Aedes, erkent dat deze discussies bestaan, maar benadrukt dat het onderscheid niet zwart-wit is. Volgens Aedes hangt het af van technische, juridische en financiële factoren. In de praktijk lopen onderhoud en verbetering vaak door elkaar. Bovendien staan corporaties onder druk om snel te verduurzamen en hebben ze te maken met stijgende kosten. Voor corporaties is het financieel aantrekkelijker om werkzaamheden als onderhoud te kwalificeren, omdat zij dan minder verplichtingen hebben richting huurders.

Voor huurders betekent dit dat zij vaak de overlast dragen zonder echte inspraak. Bewoners spreken over stress, gezondheidsklachten en het verlies van vertrouwen. Tegelijk zeggen corporaties dat zij binnen de regels werken en juist investeren in betere, energiezuinigere woningen.

Voor huurdersorganisaties ligt hier een belangrijke rol. Juist omdat individuele huurders vaak weinig macht hebben, is collectieve organisatie essentieel om invloed uit te oefenen, afspraken te maken en (waar nodig) bezwaar te maken tegen de kwalificatie van werkzaamheden.

Intussen neemt het aantal van dit soort ingrijpende projecten snel toe. Steeds meer woningen worden voor grote bedragen aangepakt, waardoor ook het aantal situaties waarin deze discussie speelt groeit.
Volgens de Woonbond gaat het hier steeds vaker mis. Zij stellen dat veel van deze ingrepen feitelijk renovatie zijn, omdat ze de woning verbeteren en dat huurders dus meer inspraak en bescherming zouden moeten krijgen. De bond spreekt van een zorgelijke trend en ziet het aantal conflicten toenemen.